Το υποχρεωτικό 30ωρο και τα ψέματα του Μινχαουζενόγλου

Το υποχρεωτικό 30ωρο και τα ψέματα του Μινχαουζενόγλου

 

Όλο το προηγούμενο διάστημα ο εθισμένος στο ψέμα βαρόνος και οι κυβερνητικοί συνδικαλιστάδες διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στο ωράριο των εκπαιδευτικών (διδακτικό και εργασιακό). Σε ανακοίνωσή του μάλιστα το υπουργείο παιδείας στις 4/12/2017 (http://www.minedu.gov.gr/news/31885-04-12-17-to-ypourgeio-synexizei-tin-ylopoiisi-ton-metarrythmiseon-meta-ti-symfonia-me-tous-thesmoys) ανέφερε μεταξύ των άλλων και τα εξής:

«Η συμφωνία της κυβέρνησης με τους Θεσμούς στα θέματα της παιδείας έγινε σε αμοιβαίο κλίμα κατανόησης της σημαντικής προόδου που έχει συνολικά επιτευχθεί τα τελευταία δύο χρόνια. Δυστυχώς για τις «Κασσάνδρες»

– Δεν θα υπάρξει καμία αύξηση διδακτικού ωραρίου και θα συνεχίσει να εφαρμόζεται ο νόμος 1566 του 1985.

– Δεν θα υπάρξει καμία αύξηση εργασιακού χρόνου.

– Δεν θα υπάρξει ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της τάξης αλλά αυτό-αξιολόγηση της σχολικής μονάδας ως σύνολο.»

Όταν όμως είσαι εθισμένος στο ψέμα δε καταλαβαίνεις τη διαφορά μεταξύ αλήθειας και ψέματος.

Εξακολουθεί να ισχύει ο νόμος 1566 του 1985. Ψέματα φυσικά. Αν αυτό ήταν αληθές, για ποιο λόγο να υπάρξει τροπολογία, εφόσον ο παλιός νόμος εξακολουθεί να ισχύει;

Η παράγραφος 8 του άρθρου 13 του περίφημου νόμου-ευαγγέλιο 1566/1985 (Α΄ 167) αντικαθίσταται ως ακολούθως:

Οι εκπαιδευτικοί των σχολείων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παραμένουν υποχρεωτικά στο σχολείο τους στις εργάσιμες ημέρες, πέρα από τις ώρες διδασκαλίας, όχι όμως πέρα από έξι (6) ώρες την ημέρα ή 30 ώρες την εβδομάδα και με την επιφύλαξη της παρ. 2 του Κεφ. ΣΤ του άρθρου 11, για την προσφορά και άλλων υπηρεσιών που ανατίθενται από τα όργανα διοίκησης του σχολείου και συνδέονται με το γενικότερο εκπαιδευτικό έργο, όπως:

– η προετοιμασία του εποπτικού εκπαιδευτικού υλικού και των εργαστηριακών ασκήσεων.

Αν δηλαδή θέλω να ετοιμάσω μία παρουσίαση για τους μαθητές μου, θα πρέπει να μου το αναθέσουν τα όργανα διοίκησης του σχολείου, δηλαδή ο Διευθυντής ή οι υποδιευθυντές. Και τότε θα πρέπει να το κάνω όχι στο σπίτι που έχω την ησυχία μου και όλα τα απαραίτητα μέσα (υπολογιστής, Internet, βιβλιογραφία κ.λ.π.), αλλά στο σχολείο, όπου οι ελάχιστοι αρχαίοι υπολογιστές δεν επαρκούν ούτε για το ένα δέκατο των εκπαιδευτικών και το Internet του σχολικού δικτύου σέρνεται. Το ίδιο και με τις εργαστηριακές ασκήσεις.

Βέβαια εγώ, όπως και η πλειοψηφία των συναδέλφων μου, όλα αυτά τα έκανα και πριν και μάλιστα χωρίς να περιμένω να μου το αναθέσουν, αλλά εθελοντικά σε τόπο και χρόνο που με βόλευε. Καταλαβαίνω ωστόσο ότι η πολιτεία ενεργεί για το καλό μου, έτσι ώστε όταν γυρίζω στο σπίτι να μην έχω δουλειά και να αφιερώνω τον ελεύθερο χρόνο μ ου στην οικογένειά μου ή όπου αλλού  θέλω.

– η διόρθωση εργασιών και διαγωνισμάτων.

Όσο κι αν έχει κανείς καλή διάθεση, εδώ πραγματικά σηκώνει τα χέρια ψηλά. Ο ανόητος που έγραψε την πρόταση αυτή, αποκλείεται να είναι μάχιμος εκπαιδευτικός. Αποκλείεται να έχει διορθώσει έστω και ένα διαγώνισμα στη ζωή του. Τα διαγωνίσματα, οι εργασίες, οι εκθέσεις και όλα τα υπόλοιπα δεν διορθώνονται  με αυτόματο τρόπο μόνα τους. Απαιτούν αυτοσυγκέντρωση και διαύγεια από τον εκπαιδευτικό, που προσπαθεί να μην αδικήσει τους μαθητές του. Και βέβαια απαραίτητη προϋπόθεση είναι η απόλυτη ησυχία, που στο σχολικό περιβάλλον δεν μπορείς να την έχεις.

Όποιος έχει επιχειρήσει να διορθώσει γραπτά στο σχολείο, καταλαβαίνει ότι απαιτείται τριπλάσιος χρόνος για κάθε γραπτό, απ’ ότι στο σπίτι. Και βέβαια ανήκει στο εξωδιδακτικό έργο του εκπαιδευτικού, το οποίο δεν χρειάζεται κανείς να του το αναθέσει. Ίσως όμως έτσι είναι καλύτερα, όπως είπε κι ένας συνάδελφος. Θα διορθώνω τα γραπτά στο σχολείο και όχι στο σπίτι και οι μαθητές μου θα περιμένουν μήνες να τα δουν διορθωμένα.

– η καταχώρηση-ενημέρωση της αξιολόγησης των μαθητών,

– η συμμετοχή στην προετοιμασία και την πραγματοποίηση εορταστικών, αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Συγνώμη, αυτά δεν γίνονταν μέχρι τώρα; Ο εκπαιδευτικό, και το λέω κυρίως για όσους δεν το ξέρουν, κάθεται στο σχολείο για να διεκπεραιώσει όλες αυτές τις εργασίες, ακόμα και πέραν του εργασιακού του ωραρίου των 30 ωρών εφόσον χρειάζεται. Όταν όμως δε χρειάζεται, αποχωρεί από το σχολείο, προκειμένου να συνεχίσει την εργασία του στο σπίτι προετοιμάζοντας το μάθημα της επόμενης μέρας.

– ο προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου.

Η αυτοαξιολόγηση δηλαδή. Αυτή που κάποτε ήταν και χειραγώγηση, αλλά όχι πια. Τώρα είναι καλή, αλλά και υποχρεωτική, γιατί περιλαμβάνεται μέσα στο εργασιακό ωράριο του εκπαιδευτικού. Κανείς δεν θα μπορεί να την αρνηθεί, ούτε καν αυτοί που προέτρεπαν μια φορά κι έναν καιρό τους εκπαιδευτικούς ν’ απέχουν από αυτές τις διαδικασίες.

– η επικοινωνία με δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου.

Ως επικοινωνείς με μία δομή; Την παίρνεις στο τηλέφωνο; Περιμένεις να σε επισκεφτεί στο σχολείο; Πρόκειται άραγε για τον σχολικό σύμβουλο ή τον μέντορα ή όπως αλλιώς θα ονομαστεί; Άραγε μέχρι τώρα, όταν ερχόταν ο σύμβουλος στο σχολείο για να με «συμβουλέψει» εγώ μπορούσα να του πω «φίλε, εγώ τελείωσα το μάθημά μου και δεν κάθομαι ούτε δευτερόλεπτο, φεύγω»; Θα κλείνουμε ραντεβού με τη δομή ή θα περιμένουμε κάθε μέρα στο σχολείο μέχρι τη λήξη του εργασιακού ωραρίου μπας και φανεί;

– η συνεργασία με εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στο ίδιο τμήμα ή που διδάσκουν τα ίδια γνωστικά αντικείμενα.

Άλλη μια εκπαιδευτική εξωδιδακτική διαδικασία που ούτως ή άλλως γίνεται στα σχολεία και μάλιστα χωρίς να την αναθέσουν τα όργανα της διοίκησης.

– οι παιδαγωγικές συναντήσεις για την κατάρτιση ομαδικών ή εξατομικευμένων προγραμμάτων υποστήριξης συγκεκριμένων μαθητικών ομάδων ή μαθητών.

Τι εννοεί ο ποιητής; Πρόκειται για την ενισχυτική διδασκαλία ή για κάποια άλλη συριζοεφεύρεση;

– η επίβλεψη σχολικών γευμάτων,

Η επίβλεψη σχολικών γευμάτων συνδέεται με το γενικότερο εκπαιδευτικό έργο; Κι αν ναι, τότε γιατί να μην ανήκει στο διδακτικό ωράριο; Θα μπορούσαν τα παιδιά να μαθαίνουν να πλένουν τα χέρια τους πριν και μετά το γεύμα, πώς να κρατάνε το μαχαίρι και το πιρούνι, να μη μιλάνε όταν τρώνε, πώς να μασούν την τροφή κα ένα σωρό άλλα χρήσιμα πράγματα. Όμως όλα αυτά είναι διδασκαλία και όχι διοικητικό έργο.

– η ενημέρωση των γονέων και κηδεμόνων,

– η τήρηση βιβλίων του σχολείου και η εκτέλεση διοικητικών εργασιών.

Όλα αυτά γίνονται και σήμερα. Κανείς εκπαιδευτικός δεν αρνείται την εκτέλεση τέτοιων εργασιών και επομένως δεν υπήρχε κανένας λόγος να συμπεριληφθούν σε κάποιο νομοσχέδιο.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι όλα τα παραπάνω είναι μόνο μερικά παραδείγματα εργασιών που θα μπορούσαν να ανατεθούν σ’ έναν εκπαιδευτικό. Ο κατάλογος είναι ανοιχτός και μπορούν τα όργανα της διοίκησης να τον συμπληρώσουν με τη φαντασία τους κατά το δοκούν.

Προσοχή όμως. Διατηρείται από τον αρχικό νόμο του 1985 η παρακάτω πρόταση:

Με την επιφύλαξη της περίπτ. α’ της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν. 2721/1999 (Α’ 112), από τις πρόσθετες αυτές υπηρεσίες απαλλάσσεται ο γονέας παιδιού μέχρι δύο ετών.

Πρόκειται για μία μαγική πρόταση. Όποιος γονέας παιδιού μέχρι δύο ετών

– δεν θα διορθώνει γραπτά και εργασίες μαθητών,

– δεν θα προετοιμάζει εποπτικό εκπαιδευτικό υλικό και εργαστηριακές ασκήσεις,

– δεν θα συμμετέχει στην προετοιμασία εορταστικών, αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων,

– δεν θα συμμετέχει στην αυτοαξιολόγηση,

– δεν θα χρειάζεται να συναντιέται με σχολικό σύμβουλο

– δεν θα ενημερώνει τους γονείς για την πορεία των παιδιών τους,

– δεν θα τηρεί βιβλία του σχολείου και δεν θα εκτελεί διοικητικές εργασίες.

– δεν θα συνεργάζεται με τους συναδέλφους του,

– δεν θα επιβλέπει τα σχολικά γεύματα.

Καλό; Ένας πρωθυπουργός πριν μερικά χρόνια έταξε διορισμό στη δημόσια εκπαίδευση σε όσους εκπαιδευτικούς θα έκαναν τέσσερα παιδιά και πάνω. Το κόλπο έπιασε και οι εκπαιδευτικοί βάλθηκαν να γεννοβολούν προκειμένου να διοριστούν. Πού να ξέρει ότι θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα, απλά απαλλάσσοντας τους διορισμένους εκπαιδευτικούς από εξωδιδακτικό τους έργο για δύο χρόνια για κάθε παιδί;

Για ακούστε εσείς εκεί στο υπουργείο. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν έχουν πρόβλημα να κάθονται 30 ώρες στο σχολείο. Αρκεί βέβαια να τους εξασφαλίσετε τα απαραίτητα ήτοι:

– Ένα γραφείο ανά εκπαιδευτικό και μια βιβλιοθήκη για να μπορεί να μεταφέρει στο σχολείο όλα του τα βιβλία.

– Έναν καινούργιο υπολογιστή ανά εκπαιδευτικό με εγκατεστημένα όλα τα απαραίτητα προγράμματα.

– Γρήγορη και χωρίς περιορισμούς σύνδεση στο διαδίκτυο.

– Συνθήκες απόλυτης ησυχίας, για να μπορεί ο εκπαιδευτικός να διορθώνει γραπτά, να προετοιμάζει το μάθημα της επόμενης μέρας, να βγάζει θέματα για διαγωνίσματα, να ετοιμάζει εκπαιδευτικό υλικό για τους μαθητές του.

Κάντε όλα αυτά και εμείς δεν θέλουμε αύξηση. Μας αρκεί που για πρώτη φορά θα απελευθερώσουμε το απόγευμά μας και θα έχουμε επιτέλους ελεύθερο χρόνο για την οικογένεια ή για να δημιουργήσουμε οικογένεια. Και να είστε σίγουροι ότι θα το θυμηθούμε στις επόμενες εκλογές. Διαφορετικά το μόνο που θα θυμόμαστε θα είναι τα ατελείωτα ψέματα και οι κωλοτούμπες.

Και ένα τελευταίο. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες ο βαρόνος δίνει σκληρή μάχη με τους θεσμούς για να αποφύγει την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών!!

Σιγά μη σκιστεί κανένα καλτσόν. Δεν είχαμε κάνει τέτοια συμφωνία. Κοινωνικό συμβόλαιο το έλεγε ένας άλλος παραμυθάς. Δεν είχαμε συμφωνήσει ότι θα «παλέψετε» να μην αυξηθεί το ωράριό μας. Αντίθετα μας είχατε τάξει ότι θα επανέλθει εκεί που ήταν πριν το 2013. Εκτός κι αν νομίζετε ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν μνήμη χελώνας.

Γιώργος Βαρδακώστας